دشمن جان
اين چندوقته پسورد بلاگرم يادم رفته بود. اين چندوقته تو 360 مي نوشتم و گهگاه از اين وبلاگم مطالبي رو به اون يكي منتقل مي كردم.
بالاخره پسورد وبلاگم يادم اوومد و حالا جريان رو برعكس مي كنم.
از چي شروع كنم: آها! دشمن جان.
كاش گشاده نبود، چشم من و گوش من
ديديد اغلب آدماي باهوش كم حوصله و تندخو مي شن. چرا؟ چون جاهايي رو كه خودشون با نورافكن هوششون خيلي روشن و واضح مي بينن، باور نمي كنن بقيه مثل كوري در تاريكي، گمراه و سرگردان، خارج از جاده دست و پا بزنن. اينه كه از استدلال غلط ديگران عذاب مي كشن و همونطور كه صحبت با آدم كر حوصله آدمو سر مي بره، اينام بي حوصله مي شنو بخاطر تكرار، اين بي حوصلگي يواش يواش براشون مي شه يه عادت خصوصا اگه ذاتا عصبي مزاج هم باشن.

3 Comments:
noori az danaee khish bar ma biafkan hazrate majnon
ز هوشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد / دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد
pas begoo chera hamishe man o to to PRMS ba ham moshkel darim.
baba az akbandi daresh biar inghadr ham ma ro azab nadeh
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home